Admatik się robi. Jednak jak stwierdzić ile ciężkiej, programistycznej pracy zostało już wykonanej? Mamy na to jedyny w swoim rodzaju sposób

W admatiku używamy wielu pomysłów zaczerpniętych ze Scruma, dlatego mamy całkiem sporą tablicę z zadaniami (task board). Wszystkie większe zadania (większe, czyli nie te w stylu „dopisz 1 linijkę kodu” itp.) rozpisywane są na samoprzylepnych karteczkach, które potem przeklejane są w odpowiednie miejsca. Po wykonaniu i zatwierdzeniu konkretnego zadania, karteczka z nim zazwyczaj ląduje w koszu… ale nie u nas. Skrzętnie zbieramy wszystkie karteczki z wykonanymi zadaniami aby wiedzieć jak idzie nam expienie

Właśnie zdobyliśmy kolejny poziom:

Jak widać kończy nam się miejsce na karteczki, może macie pomysł czym zastąpić aktualne pudełko?

Z poprzedniego wpisu dowiedzieliście się kto programuje admatika i kto będzie się udzielał na tym blogu. Dziś chciałbym powiedzieć trochę więcej o czym będziemy tutaj pisać.

Musicie powoli oswajać się z myślą, że nie lubimy standardowych i nudnych praktyk w komunikacji z Wami. Dlatego tematyki tego bloga nie będzie można streścić jednym zdaniem w stylu „lista nowych ficzerów admatika i pchanie czytelnikowi do głowy, że te funkcjonalności są fajne” (to robią marketingowcy ). Zamiast tego postaramy się Wam zapewnić inne „atrakcje”.

Stałą częścią programu będą techniczne artykuły, w których będziemy starali się podzielić z Wami naszą wiedzą (zrobimy wszystko abyście nie zasnęli przy monitorze). Żeby nie było zbyt monotematycznie pojawią się także kolejne filmiki zrodzone z naszej „geekowskiej” wyobraźni To wszystko okrasimy zdjęciami zza kulis i postaramy się podać w przystępnej formie.

Zapraszam do śledzenia!